BRACIA MNIEJSI KAPUCYNI W GABONIE

Pragnę pozdrowić wszystkich przyjaciół i dobrodziejów naszych misji z ziemi gabońskiej, gdzie udało mi się szczęśliwie wylądować dwa dni temu. Gabon przywitał mnie burzą tropikalną, dzięki której pierwsze podejście samolotu do lądowania nie powiodło się. Polecieliśmy z powrotem nad piękny ocean, aby za drugim razem szczęśliwie wylądować.



Klimat wybitnie wilgotny, przypominający nagrzany basen lub saunę, temperatura 30 stopniowa – wszystko to pozwoliło bardzo szybko zapomnieć o długiej i mroźnej zimie tegorocznej w Polsce.
Pierwsze chwile mojej obecności w tym afrykańskim kraju na równiku utwierdzają mnie w przekonaniu, że to jest to miejsce, do którego posyła mnie Pan, aby tutaj być i służyć lokalnemu Kościołowi. Miejscem docelowym mojej posługi w Gabonie będzie Essassa, gdzie już wczoraj rozpocząłem swoją duszpasterską posługę. Przyjęty bardzo ciepło przez braci, cieszyłem się, że mogłem na nowo ich spotkać, czekających z utęsknieniem na osobowe „posiłki” z Polski. Pewnym zaskoczeniem był dla mnie fakt tego, że zaraz po przybyciu, zaledwie po przespanej nocy następnego ranka czekała mnie do przygotowania i powiedzenia konferencja o modlitwie dla młodych ludzi, zgromadzonych na swoim skupieniu w naszym kościele. Doświadczenie to było dla mnie bardzo dobre i utwierdzające w przekonaniu, że są tu ludzie otwarci i spragnieni słuchania Dobrej Nowiny. Piękna sprawa dla mnie. Po południu natomiast mogłem wraz z bratem Darkiem, tutejszym przełożonym, przeprowadzić egzamin dla młodych ludzi – dzieci i młodzieży przygotowujących się do przyjęcia sakramentów inicjacji chrześcijańskiej. Jedni przygotowani świetnie, inni mniej – wszyscy próbowali odpowiadać na zadawane pytania katechizmowe. Zupełnie jak w Polsce. Wieczorem udaliśmy się wraz z br. Darkiem na Eucharystię celebrowaną dla wspólnot neokatechumenalnych w Melen. Jest to narodowe sanktuarium maryjne Gabonu, które od kilku lat pozostaje pod opieką braci kapucynów, zarządzane przez tutejszego proboszcza br. Jarka, jednego z prekursorów naszych misji w Gabonie. Bardzo miło się zaskoczyłem widząc  zmiany, jakie zaszły w tym sanktuarium od zeszłego roku, kiedy byłem tam po raz pierwszy. Nowe ławki, posadzka, powstawiane okna, pięknie przygotowane prezbiterium, z prawdziwym tabernakulum w ścianie. Wszystko to świadczy zarówno o zaradności br. Jarka, jak również o żywotności tutejszej parafii i wspólnoty odwiedzających to sanktuarium. A pomyśleć, że jeszcze kilka lat temu sanktuarium było nim tylko z nazwy, pozostając na co dzień zamknięte, zarośnięte i prawie nie używane przez tutejszych katolików.
Dzisiaj, w niedzielę Palmową mogłem przewodniczyć liturgii w kościele w Essassa. Liturgia Eucharystii wraz z procesją trwała około trzech godzin, nikt tu się nie śpieszy, nie popędza, wszyscy mają czas, aby celebrować tajemnice wiary. Poza tym kościół w czasie liturgii tryska radością – słysząc śpiew, widząc tańce z palmami bardzo łatwo było się wczuć w klimat tłumów witających Jezusa wjeżdżającego do Jerozolimy. Obecne wszystkie grupy wiekowe, od dzieci radośnie i pięknie tańczących w czasie procesji z darami, aż po osoby starsze, które w śpiewach i tańcach nie zamierzały się oszczędzać.